Inburgeren in Spanje, deel 1

Inmiddels hebben we een lekker leefritme gevonden hier in Spanje. In het vorige blog kon je nog lezen hoe we de stad Càdiz verkenden, inmiddels zijn we er vaker geweest. Het blijft een mooie stad, maar ook de hoofdstad van onze provincie, waar sommige dingen geregeld moeten worden.

Geregeld? Jaaaaa, er valt genoeg te doen in weer een nieuw land. In dit blog van een tijdje geleden gaf ik al aan dat er genoeg administratie rompslomp te doen zou zijn. Inmiddels is het meeste geregeld!
Zoals bijvoorbeeld:

Aanvraag van ons NIE-nummer

NIE? Wat is dat? NIE staat voor het Número de Identidad de Extranjero.
Het is dus een identificatienummer voor buitenlanders in Spanje. Dit heb je nodig om vrijwel alles te kunnen regelen in Spanje. Zelfs als je een pakketje per post ontvangt, vragen ze erom!

Je NIE heb je bijvoorbeeld nodig voor:

• Inschrijven bij de gemeente
• Een auto kopen
• Opening van een bankrekening
• Een bedrijf oprichten
• Je registreren voor sociale zekerheid en je zorgverzekering
• Je nutsvoorzieningen aanvragen/betalen
• Een huis kopen
• Je auto vanuit het buitenland importeren
• Je residencia aanvragen (officieel inwoner van Spanje)

Van alles en nog wat dus! Deze hebben we dus ook als eerste aangevraagd. Wel spannend, zorgen dat je de juiste formulieren op de correcte manier hebt ingevuld en ervoor hebt betaald (bij de pinautomaat van de bank, jawel!). Daarna een afspraak bij de politie maken, want de grotere politiebureaus hier regelen dit soort zaken. En dan alle benodigdheden bij elkaar rapen, kopiën maken en je beste Spaanse beentje voorzetten! Want deze mensen spreken vaak (bijna) geen woord over de grens. Dus als je geen of echt weinig Spaans spreekt, neem een vertaler mee!

Toen wij eenmaal wisten welke formulieren in te vullen en wat mee te nemen, meteen een afspraak gemaakt en dat ging allemaal goed, NIE in de pocket!

De inschrijving in de gemeente, het padron

Volgende uitdaging, je empadronamiento (even 3x snel achter elkaar proberen te zeggen, hihi!). De inschrijving in de gemeente heeft ook wat voeten in aarde. Wederom een berg formulieren en bewijzen verzamelen en dan op naar de ‘Ayuntamiento’, het gemeentehuis.

Een afspraak maken is geen optie, dus zorgen dat je de juiste dag kiest en vroeg gaan, nummertje trekken en wachten maar! Dan kun je terecht bij één van de (in ons geval) dames van het gemeentehuis die je papieren gaan checken, of het correct is en je alles hebt.

Onze eerste keer was dat niet zo, dus terug naar huis. Daar de huisbaas gecontacteerd en nog meer bewijs gevraagd van ons adres. Wij wonen buiten de bebouwde kom, daar gelden ook weer andere eisen voor dan erbinnen. Dat verzameld, een paar dagen later terug en ja, het klopte!

Van de ene dame goedkeuring gekregen, terug naar het nummertjes trekken. Daar bij de dame aangeven dat je goedgekeurd bent en dat bewijs laten zien, dan krijg je een nummertje om naar het Registro te mogen.

Wachten, wachten, wachten…..

Ja, aan de beurt, bewijs inleveren, wordt gecheckt en dan is het klaar. Wat dan? En nu? Kom over een paar weken maar terug om te horen of de inschrijving gelukt is. Krijgen we daar bericht over? Nee. Gewoon komen checken. Hahaha, welkom in Spanje!

Inmiddels is ook dat officieel, maar het had nog wel haken en ogen. Blijkt dat ons NIE-nummer begint met een Z (het is een reeks met 2 letters en 7 cijfers). Dat kende het computersysteem nog niet. Afgelopen jaren alleen mensen met X en Y nummers ingeschreven. Het systeem was nog niet voorbereid op de Z, hoe verzinnen ze het? Maar goed, inmiddels is alles officieel, hoera we staan ingeschreven!

Gelukkig wel, want deze inschrijving heb je nodig voor allerlei andere zaken.

Een auto kopen

Terwijl we wachten op de inschrijving bij de gemeente, hebben we al wel een Spaanse auto kunnen kopen, omdat ons NIE-nummer wel rond was.

En het is ook een echt Spaanse auto geworden, een Seat Leon, helemaal leuk!

Deze moest in Càdiz hoofdstad bij de DGT (Dirección General de Tráfico), een soort CBR zoals we dat van Nederland kennen.

Als je de juiste papieren bij je hebt en de vorige eigenaar van de auto ook (die was gelukkig mee, superhandig!), dan gaat het snel. Maar wel van tevoren online een afspraak maken, dit melden bij aankomst en dan alsnog een nummertje trekken.

Helaas hadden ze ook hier last van het euvel dat de letter Z bij NIE-nummers nog niet bestond, maar toch is het gefikst. Heel fijn, we hebben een Spaanse auto!

Een bankrekening openen

Volgende hoofdstukje, en een vrij snelle en handige! Geld opnemen met een buitenlandse bankpas kost namelijk serieus geld in Spanje. En cash geld op zak hebben wil je wel, want niet overal kun je betalen met je pinpas. Dat geld opnemen geld kost is niet onlogisch, maar wel een stok achter de deur om snel klant te worden bij een Spaanse bank.

Bij Caixa bank werden wij snel en goed geholpen door een dame die ook behoorlijk wat Engels sprak. Met ons NIE-nummer en onze paspoorten bij de hand konden we eenvoudig een niet-residenten-rekening openen. Tot wij officieel resident zijn in Spanje (daarover volgend blog meer), wordt het deze rekening. Dit ging snel en met een paar dagen konden we ook onze pinpassen ophalen, ideaal!

Leven in Spanje

Naast alle administratieve regeldingen zijn we natuurlijk ook gewoon aan het wennen aan leven in dit fijne land. We leren meer en meer wat het ritme is van de meeste mensen (en winkels, qua openingstijden) hier, de siesta is vrij stevig verankerd in het systeem.

Supermarkten blijven de hele dag open (behalve in kleinere dorpen, die gaan ook gewoon dicht), dat is fijn! Maar de meeste andere winkels gaan een paar uur dicht. Sommigen pas om 16 uur en dan tot 19 uur, anderen al om 13 uur en zijn er om 17 uur weer, dat is een kwestie van uitproberen de eerste tijd!

Restaurants zijn ook vaak tussendoor dicht, maar de lunch is hier laat. Dus pas tegen 15 of 16 uur sluiten zij en voor 20 uur is er vrijwel niets open om te eten.

De dierenarts is gelukkig wel altijd open en dat was heel aangenaam. 2 maanden lang moesten we om de haverklap met onze Rock naar het dierenziekenhuis (hier heel vlakbij), na een onaangename eerste kennismaking met de buurhond. Rocky is 2x onder narcose geweest en heeft twee maanden lang met een kap om gelopen om de wonden te laten herstellen. Gelukkig is hij nu weer helemaal fit en steeds minder bang! Maar het houdt je nogal bezig, 22x naar de dokter met het beestje….

En daarnaast zijn wij natuurlijk druk met de omgeving verkennen en ook op huizenjacht! De eerste paar panden zijn bekeken. HET huis zat er nog niet tussen, maar het is wel enorm leerzaam. Leuk en interessant om verhalen van makelaars te horen, tips te krijgen en wijzer te worden over het proces van aankoop hier. Vergunningen en verbouwen wordt straks ook een groot avontuur, maar eerst concentreren we ons op het vinden van een geweldig huis bij een mooi dorpje in een heerlijke omgeving.

Volgende keer meer….

Want ik ben zeker nog niet uitverteld. Maar voor nu is dit het, ik kom snel bij jullie terug. Komende dagen gaan we huizen kijken, superleuk en spannend!