Ja, we zijn al weer even thuis, veilig en wel. Hier in de Provence meteen weer aan het werk en dus druk, en hiervoor wil ik de tijd wel nemen, zo’n mooie reis. Dus hier mijn verslag!
Nog een andere reden is dat mijn laptop tijdens de reis door iemand anders is meegenomen, helaas…. terwijl we in de bus zaten, recht onder mijn voeten vandaan, heeft iemand zich mijn draagbare computer toegeëigend. Dus, ook daarom, nu pas weer een update, vanaf mijn gloednieuwe portable!


Laat ik bij het begin beginnen, vrijdag 14 januari zijn we vertrokken.
Heerlijk om na al die tijd weer onze backpacks tevoorschijn te halen, inpaklijsten te volgen (ja dat lees je goed, die maakt Rogier, handig!), reisplannen te maken en weg te dromen bij alles wat we wilden gaan zien.
We kregen heel luxe een lift naar het vliegveld van Marseille (nogmaals dank Hans!) en om 18.25 stegen we op met onze Iberia vlucht richting Madrid! Alles netjes op tijd, prima vlucht en ook weer veilig geland in Spanje. Daar hadden we een hotelletje in de buurt van het vliegveld geregeld, goede nacht gehad en volgende ochtend weer op de shuttle bus naar de airport terug.

Om 13.20 vloog Iberia ons wederom, dit keer naar Guayaquil, een directe vlucht, superfijn, naar de grootste stad van Ecuador. Daar ging ons avontuur echt beginnen!
Maar eerst zien in Covid tijd om de airport en het land binnen te komen 😉
Na een lange rit taxiën en nog wachten in het vliegtuig mochten we er eindelijk uit, maar werden direct weer een andere gate in geleid (en niemand die je vertelt waarom natuurlijk…). Er bleek een heel stuk airport opgeofferd te zijn voor de Health Check van Ecuador. We hadden een formulier in moeten vullen van tevoren, dat moest nu ingeleverd, je vaccinatie certificaat getoond en ook nog de losse PCR test die iedereen van tevoren had moeten, daar het negatieve resultaat ook van. Niets elektronisch, niets werd gescand, alles met het oog en op papier, toen konden we door het vliegveld op, dachten we….
Nope, eerst bij de douane in de rij, lang wachten en een aantal vragen beantwoorden (is dit je eerste keer Ecuador, waar woon je, wat voor werk doe je daar, hoe lang ga je hier in het land blijven?), goedgekeurd en toen mochten we echt de Aeropuerto Internacional José Joaquín de Olmedo op! Bagage zoeken en toen op naar onze taxi.
Onze taxichauffeur Cris had meteen hele verhalen over de gevaarlijkheid van Guayaquil, niet leuk, wel goed om te horen en je weer even extra bewust te maken. Verder superaardige gast en had ook nog leuke tips over de stad gelukkig. Hij zette ons af bij ons geboekte Hostal Manso Boutique, midden in de stad, direct aan de Malecon 2000.



Het personeel was supervriendelijk, netjes ingecheckt, fijne ruime kamer met eigen badkamertje met heet water erbij in (solar powered), helemaal goed. Even douchen, bijkomen, biertje gedronken en via Uber Eats (ja, grote stad he, dan kan dat!) lekker wat eten besteld en om 23 uur kapot het bed in en meteen in coma, het was een lange dag.
Dankzij de jetlag om 7 uur weer klaarwakker, maar heerlijk rustig wakker geworden. Fijn ontbijtje met vers sap en fruit en een eitje gegeten in ons hostal. Meteen samen even de Lonely Planet erbij (ja een papieren, blijft het fijnst vind ik!) en gekeken wat een volgende bestemming kan zijn. Guayaquil is een behoorlijk grote stad en staat niet heel veilig bekend, dus we willen niet te lang blijven hangen.
Die zondag verder de Malecon (boulevard, langs het water van de rivier de Guayas) verkend. Heel mooi opgezet, met eettentjes, een marktje, zitjes, speeltuintjes, ideaal en veilig met veel politie zichtbaar aanwezig. Veel verkopers ook met koud water, geen overbodige luxe in een heel vochtige 30 graden!



Aan het einde van de malecon zijn de wijk Las Peñas in gelopen, de cerro Santa Ana op (heuvel van 444 treden). Heel mooie vrolijk gekleurde wijk vol winkeltjes en barretjes en restaurantjes en ook daar veel politie op de been. Gezien het nog ochtend was, waren alleen de winkeltjes open en ook weinig toeristen op de been, wat het heel gemakkelijk maakte fijne foto’s te schieten 🙂
Bovenaan de heuvel een mooi kapelletje en ongelooflijk uitzicht over de stad, de rivier en eilandjes in de rivier.



Later die dag zijn we nog mee geweest met een tourtje naar Isla Santay, een van de eilandjes in de rivier. Heel interessant, er wonen daar zo’n 50 gezinnen, alles eco verantwoord. Huizen op palen en walkways om over te lopen, want het water kan blijkbaar nogal hoog komen te staan in sommige tijden van het jaar! Eiland dus ook zonder auto’s, iedereen loopt of fietst over de gemaakte houten wandelpaden.



Krokodillen gezien, bergen vogels en vlinders, enorm zoet shave ice geproefd en leuk geshopt in de artesania winkel, leuke ervaring! Een tour van 2,5 uur lang, startend vanaf de malecon voor $6 slechts.
Oh ja, interessant ding in Ecuador, de “nationale munt” is de US dollar! Wel makkelijk, maar wel raar. Al heeft het land wel veel links met de Verenigde Staten, er komen ook dagelijks directe vluchten aan en er zijn veel Amerikaanse pensionado’s, maar toch, bijzonder.
Eind van de middag weer thuis, even de voetjes rust gunnen in ons hostal (wat overigens niet hetzelfde is als een hostel! In onze ervaring zijn hostals guesthouses. Meestal veelal 2 persoonskamers, al dan niet met eigen badkamer, maar dus geen dorms, zoals we dat van hostels kennen.)



Opstaan bleek best lastig, de jetlag had ons nog even te pakken, dus uiteindelijk in het hostal gegeten. Wat geen straf was, de kok daar wist heerlijke hapjes te produceren van plantains (bakbananen denk ik in het Nederlands?), verse guacamole, arepa’tjes, empanada’s, een soort van Ecuadoriaanse tapas, helemaal ons ding, heel fijn. Half 9 alweer op bed, hihi!



Maandag was onze laatste dag in de stad en ook al reisdag naar onze volgende bestemming. Op tijd op en nog even naar Parque Seminario gelopen, niet ver van ons verblijf, een mooi park met geweldige gebouwen er om heen. Maar bovenal, een hele berg iguana’s! En geen kleintjes, superleuk om ze weer te zien. Ze doen niets, maar zien er zo heerlijk prehistorisch uit.




Na het park hebben we onderdak geregeld voor de volgende bestemming, onze taxichauffeur gecontact van de vorige rit en op naar het busstation, we gaan richting zee vandaag!



1 Response to "Thuis, eindelijk verslag!"
[…] daar gingen we weer, weg uit de grote drukke stad Guayaquil. Daar nog niet over gelezen? Dat kan in dit blog! Op naar de kust, naar Montañita. Onze “vaste” taxichauffeur heeft ons weggebracht naar […]